ГЕМОРРОЙ ЧЕГАРАЛАРДАН ЧИКДИ

Spread the love

ГЕМОРРОЙ ЧЕГАРАЛАРДАН ЧИКДИ

ГЕМОРРОЙ ЧЕГАРАЛАРДАН ЧИКДИ Ўзига хос эркаклар портфелида захира трусиклари ҳамда қистирмалар бўлади; ичакни икки-уч марта бўшатиш энг ноқулай вақтда бўлиши мумкин, бундан кейинги гигиеник муолажалар ярим соат давом этади. Боғда ишлаш, саёҳатга чиқиш ёки спорт билан шуғулланиш имконияти йўқолади…

Ҳаттоки театр ҳамда концерт залларига боришда ҳам хавф туғилади, тўсатдан қориндаги ғулдирашлар оркестр ёки қўшиқчи овозидан баланд чиқиши мумкин.

Орқа тешикда оғриқ сезувчи одам кайфияти исталган пайтда йўқолиши мумкин.
Кунлар, ҳафталар ўтса-да, шифокорга боришни рад қилишади. Баъзан бу йилларга чўзилади. Нима учун?

 

ЖУМБОҚЛИ СУСТКАШЛИКСАБАБЛАРИ
Биринчиси бошда пайдо бўлади, қўрқув ҳамда уялиш сабабли шифокорга боришдан бош тортишади.

 

ҚЎРҚИШ
Давлат шифокорлари ўтган асрларда бундай баҳоналарни эшитганлар. Ундан кейин кўп сувлар оқиб кетди, россияликларнинг илмий тиббиётга муносабати анча ўзгарди.

 

«Касаллик фақатгина оёқдан келади, десак, хато қиламиз. Агар касаллик ҳаётни ўзгартирса, ўзинг тузатишинг мумкин, агар ўлим хавфи туғилса, ҳеч қайси доктор ёрдам бера олмайди» — ишчилар, деҳқонлар, меҳнат ҳамда ижодий соҳа вакиллари юз йил олдин шундай муҳокама қилганлар.

 

Маълум даражада бу фикрлар ҳақиқатдан йироқ эмас. Шу маънода касалликни кучайтирмаслик керак. Аммо ўз кучларини қайта баҳолаш оқилона ечим эмас.

 

Агар вақтида шифокорга мурожаат қилинмаса, енгил хасталиклар оғирлашиши мумкин. Аксинча, даволаш қанча эрта бошланса, соғлик шунча тез тикланади. Натижа ҳам ишончли бўлади.

 

Ҳар бир амалиётчи шифокор буни аксиома сифатида тасдиқлаши мумкин. Айниқса, тиббиётга дастлабки қадамларни қўяётган бўлса. Йиллар ўтиши билан бу умуман тўғри тушунча бўлмоқда.
Бемор даволанишдан қўрқишининг сабабларини сўз билан ифодалай олмайди. Касаллик жуда ички иш…

 

УЯТЧАНЛИК
Барча анъанавий инсоният жамиятлари – Европа аристократик жамияти бўладими, Африка илдизмева терувчилари ёки Амазонка жунглилари – оммавий намойишни уятсиз хулқ сифатида қабул қилади.

 

Мана муаммосини ҳал қила олмаган инсон. У нотаниш киши кабинетига киради, у
оқ халатда бўлса ҳам, гапиришни бошлайди: «Менда… йўқ ҳеч нима!»

 

Нафақат айтиш, балки кўрсатиш ҳам керак. Шунинг учун уятчанлик доимо бунда халал беради. У ҳақда биз гапириб ўтдик.
«Асбоблар қўйилган. Бир ректоскоп – лампочкали қалин металл труба».

 

Бундай фикрлар тиббиётдан жуда узоқ бўлган одамларда учрайди. У шифокор олдига келганидан кейин мижоз сифатида кўриниши керак. Уятчанлик ҳамда қўрқув шифокор билан суҳбатнинг дастлабки дақи- қаларидан сўнг йўқолиши керак. Биринчи қадамни босиш-шифокор хонасига кириш ҳамда дастлабки сўзни айтиш доимо қийин бўлган.
Бу босқичга халал берувчи муҳокама вақти ўтди.

ЖАМИЯТ ОНГИ АСОТИРЛАРИ
Халқ ҳаётига таъсир кўрсатувчи мифларни эшитгансиз. Бу карикатуралар орқали ёзилган. Буларнинг барчаси муаллиф фантазияси маҳсули эмас. Уларни ўз қулоғингиз билан эшитгансиз. Жуда кўп марта.

 

БАРЧА ДАВОЛАШЛАР ЁРДАМБЕРМАЙДИ
Ҳаттоки етарлича маълумотли инсон ҳам дорилар тез ҳамда аниқ таъсир кўрсатишига ишонади. Тиббиётдан жуда узоқ инсонлар тезкор таъсир йўқлиги ёки даволашнинг самарасизлигини тиббий билимларнинг етарли эмаслиги ҳамда шифокор малакаси йўқлиги
билан изоҳлайдилар. Бунда тиббий ёрдамга шубҳа пайдо бўлади.

 

ШИФОКОРЛАР ДОИМОХАТО ҚИЛАДИЛАР
Исталган соғлом фикрловчи одам тиббиёт аниқ фанлар сирасига кирмаслигини тушунади.
Ҳар қайси одамга алоҳида ёндашув зарур. Ҳаттоки бизнинг маълум хусусиятларимиз-икки қўл, икки оёқ, битга бурун ва ҳоказолар ўхшаш бўлса-да, бизнинг барча- миз такрорланмасмиз. Шунинг учун тиббиёт нафақат фан, балки санъат ҳамдир.

 

Натижалар шифокор ишига доимо боғлиқ бўлмаслиги мумкин.
Афсуски, тиббиёт ривожининг мазкур ҳолатида ҳам даволаб бўлмайдиган касалликлар мавжуд. Даволаш ҳамда ташхисий муолажаларнинг олдиндан айтиб бўлмайдиган қўшимча таъсири тўғрисида унутмаслик керак.
Кўплаб тиббиёт муваффақиятсизликлари шифокор хатолари сабабли содир бўлади. Нима учун бундай бўлади? Улар қаердан келади?

 

Шифокорлар билмаслик ва тушунмаслик сабабли хатога йўл қўйишлари мумкин.
Билмаслик туфайли хатолар докторда тўғри фаолият юритиш учун билим ҳамда кўникма етишмаганда содир бўлади.
Тиббий ишга ўқитиш – бу кўп йиллик машаққатли меҳнат. Тиббий институтларда бошқаларга нисбатан таълим жуда узоқ давом этиши бежиз эмас.

 

Ўқитиш диплом олгандан сўнг ҳам давом этади. Мустақил ишга киришишдан олдин институтни тугатгандан сўнг ҳар бир шифокор клиник ординатурада икки йил ўқитилади. Бутун тиббий фаолият давомида унинг малакасини тасдиқлаш учун ҳар беш йилда малакавий имтиҳонлардан ўтиши талаб қилинади. Аммо бу етарли эмас.

 

Ўз ишини ҳурмат қилувчи шифокор пенсияга чиққанча ўрганади. У нафақат малака ошириш курслари, китоб, журнал, интернет, жамоа билан суҳбатлардан ўрганади. Энг асосий тажриба бу – беморлар билан кунлик мулоқотдир.

 

Ҳар бир шифокор тиббий соҳага дастлабки қадамлар осон бўлмаганлигини айтади. Билмаслик сабабли хатоликлар фақатгина энди бошлайдиган мутахассисларда учра- майди.
Аммо кўплаб тиббий хатоликлар бу – тушунмаслик сабабли хатоликлар бўлади.
Шифокор шошилмаслиги керак. Тўғри хулоса ҳамда ечим энг муҳимидир. Тезкорлик доимо яхши бўлмаслиги мумкин.

(Visited 77 times, 1 visits today)

Related posts